ENDRIK’S COLUMN

Zeilmeise

De kranten in de tillevisie aode vee belangstellieng vô de reize om de waereld van Laura Dekker. Tevee, vind’ik eihenlijk. Ons wete agheêl nog nie of ’t kind eêl aarhe diengen ei mee’emaekt.Zeeën as kaarken, bevobbeld. Mâ dat zû ze in Nieuw-Zeland of ’n paer aore landen eerder wete as Nederland, want ze mot niks meer van ons è. Ze bin ier nie ophetohe genocht. ’t Zâ best knap weze wat of ze edaen eit, mâ ik vinde nog aoltied, dat ze net as aole leeftiedhenoten op schole ao motte weze. Kiek, die leeftiedhenoten è vast ok wè ’n droam, mâ die è om te behinnen nie zôvee geld. Z’è misschien wè voetbalschoenen of ’n tennisracket, mâ gin zeilboôt. In z’è, dienk ik, ouwers, die tehen ulder kroost gezeid è: jie ei ’n droam in die maek je dan laeter mâ waer. Misschien kû m’n dan d’r nog bie aalpe ok, mâ noe maek je eêst de schole of. Dat dit kind weg mocht gae is eihenlijk ’n bitje ’n schandaol. Je zou bienae gae geloave dat ‘r in ons land nog aoltied klasse-justitie is. Want de rechter eit’r nie tehenh’ouwe. Jao, ze zou onderwegt lere, ô. D’r is netuurlijk gin maans die of dat g’loaft. De droam van aalke puber! In je mag ’t dust ’t meise nie kwaelijk neme, je mot nae bepaelde ouwere maansen kieke in nae j’n oôd wieze. Gelokkig bin de Zeêuwen nie zô, dat ze noe aolemaele ’n gat in de lucht sprienge van blieschap vô dit over ’t paerd getilde meise. In ok d’r ouwe klashenoten stienge nie aomè te gillen van bewonderieng. Dat zei â genocht. Ik è ’t nog ’s nae’evrohe, mâ d’r bin ier op Schouwen-Duveland ’n paer eêl joenge sportmaansen, die varre zû komme mit ulder sport in de waereld. Ik zâ gin naemen noeme, mâ ’t ei mit surfen in tennis te maeken. In die bin toch gewoon nae schole ehae. Die voelde d’r eihe net as ulder klashenoten, mâ ze è wè ulder droam. Wat ‘oop ik noe, dat wulder mit z’n aolen die droamen nog ’s uut zie komme.


zeêën as kaarken: huizenhoge golven bron: Ons Eiland  02-02-2012