ENDRIKS’ COLUMN

VISSERS

Endrik is vô ’n keer mee’ehae mit ‘n visser uut Aeremuuj. Ons voere uut mit lemieren in ik è ’t nie zô aarg getroffe, want ’t was boag weer. Toe dat wulder eêmae op zeê kwaeme aode m’n golven as kaarken! Dust julder zû behriepe, dat ik nae ’n stuitje flienk mee’eholpen è om de vissen te lokken, want ik è ze daenig evoerd. Groen in geel was ik volhens de schipper, die of t’r nog bie stieng te lachen ok. Noe zâ je j’n eihe wè ofvraehe waerom Endrik dat edaen eit. Dat kwam dû de krante, want daerin aod’ik eleze dat over ’n paer jaer aoles wat ‘r evangen ‘oort meehenome mot ‘ore nae de wal. De vissers mahhe dan niks mî trug goôie. Dat bin ze gewend om te doen. Ze è gewoon gin plekke op ulder schepen om aoles te bewaeren in ze wete ok dat d’n elt van de bievangst bluuf leve as ze ’t wî an de zeê toevertrouwe. As ze aoles mee motte neme naer de wal gaet ’t zeker doôd. Ik bin an ’t dienken ehae oe of ik die vissers zou kunne aalpe. Mien plan was eêl simpel. Vee bievangst â je op tong, schol of schar vist bestaet uut krabbetjes. Dust ik docht: gewoon ’n borretje nae benee laete zakke mit de tekst: krabben opmietere. Dan bluve de platvissen over. Makkelijk é? Jao, je mot mâ op ’t idee komme. De schipper ao tehen mien ezeid: dan motte m’n ’t stiekum doe, want as de veuhelwacht Schouwen-Duveland d’r achter komt bî m’n nog nie klaer. Want krabbetjes ‘ore wî gevange dû de meêuwen in as die minder t’eten kriehe kom je an de veuhelwacht. Mâ goed, om ’t kort te maeken: ’t ei nie g’olpe. Ik ao toch eêl netjes eschreve, mâ de krabben è d’r eihe naarhest wat van an’etrokke. De netten zaete d’r zô-as meêstentieds vol mee in omdat ’t noe nog mag è de vissers ze aomè trug in ’t waeter ehoôid. D’r bluuf noe nog mâ eêne mohelijk’eid over: de eurocommissaoris die ’t aomè bedocht eit meevraehe op ’n vistochje in overboord mietere. mit lemieren:bij dageraad (foto: Ons Eiland/PR)

 

bron: Ons Eiland  04-04-2013