ENDRIKS’ COLUMN

VAARVE

’t Liekent toch wè ’n bitje of dat nie enkelt de wuven in ‘t voôrjaer ’t op d’r eupen kriehe om wat te gae doen an ’t uus. Bie mien kwam toch ok eêl langzaem de gedachte op om ’s nae de bussen mit vaarve in de schure te gae kieken. Enkelt nog mâ kieke, ô. Dan stae je d’r toch versteld van oevee bussen d’r stae, waer of je â jaeren niks mî mee gedaen eit. ’t Waere d’r bie mien wè vuuftiene. È julder dat nie? In dan bliekt aneêns dat ‘r mâ liefst drie blikken mit dezaalfde beits stae te wachten om eindelienge ’s opegemaekt t’oren, zôdat wat ‘r nog inzit ’s gebruukt ‘oort. As ’t nog te gebruken is netuurlijk, want ik è ok ’n stik of vier blikken weg’emieterd omdat de vaarve ard was. Niks mî mee te behinnen. Mit bloedend arte mietere wulder dat dan mâ in de milieubox, mâ ’t voel ’n bitje as ’n stik broôd weggoôie in daer è m’n ok moeite mee. Me bin naemelijk nog van vô d’n oorlog in dan ei je dat. Je zâ twint wè behrepen è dat Endrik gin echte schilder is. Ie doe mâ ’n dodde. In ’t groôtere waark laet’n dan ok mâ doe dû d’n echte vakman. Die bin d’r nie zô vee mî, want m’n aode ’n tied, dat ‘r te weinig waerdeerieng was vô de maansen van de ambachtschole. Toe kwaeme d’r dust tevee “witte boorden”. Mâ jao, wat mô je daemee? Endrik is t’r ok zô’n eêne, je kan d’r niks mee behinne. Ik è ’t â ’s vertaald, mâ Pie zei eêl dudelijk dat ik nog gin spieker in ’n pakje butter kon slae. Overdreve, ô maansen. Mien vrouwe vond ’t juust eêl knap dat ik onderlesten nog ’n kepot lampje kon vervange. Ik è m’n eihe dust mâ varder ’n bitje bezig ge’ouwe mit ’t maeken van schilderiejen. In dat bin echte kunstwaarken, ô. Kom mâ ’s kieke op de Renissedag, dan kâ je d’r drie bewondere in de kaarke van Renisse, saeme mit eêl vee aore kunstwaarken van net zukke amateurs as Endrik. Komme maansen. (foto: Ons Eiland/PR)

 

bron: Ons Eiland  02-05-2013