PLEUN VAN DER LUGT-HERINNERINGSTEEN

Pleun van der Lugt

vertrok in 1981 met zijn ferrocementen spitsgatter solo (met poes) vanuit Zeeland en kwam na 286 dagen weerom

Met zijn tweemaster, de voormalige Feniks, legde Pleun van der Lugt het traject Zierikzee-Kaap de Goede Hoop- Kaap Hoorn-Zierikzee af in 286 dagen, waarmee hij destijds het dertien jaar oude record van de Brit Knox-Johnston met 27 dagen verbeterde. De reis werd gesponsord voor een bedrag van f200.000 door Motel de Zeeuwse Stromen uit Renesse. het schip kreeg de naam en de kleuren (wit, groen, blauw) van het Motel. De Zierikzeese Ondernemerscentrale (ZOC) gaf ook een onbekend bedrag, waardoor op de spiegel van het schip de naam Zierikzee prijkte.

Later, op donderdag 9 december 1982, ontving van de Lugt in Rotterdam voor deze solo-wereldreis uit handen van Conny van Rietschoten de Van Rietschotentrofee.

 

De uit Scheveningen wonende van der Lugt werd op 10 oktober 1951 in Delft geboren. Van 1971 tot 1981 was hij vlieger bij de Koninklijke Luchtmacht.

 

 

Kees Brusse maakte een interview met Pleun dat op 8 augustus op de Tros Radio werd uitgezonden.

 

Op dinsdag 11 augustus 1981 vertrok Pleun vanuit de haven van Zieruikzee voor zijn reis rond de wereld in vermoedelijk 300 dagen. Begeleid door vrienden, familieleden en andere belangstellenden werd Pleun op de Oosterschelde uitbundig uitgezwaaid. Honderden mensen dromden op de kade samen om toch maar een glimp van ‘die zeezeiler’ op te vangen. Tientallen schepen van de WSV Zierikzee en helicopters begeleidden Pleun een eindje de Oosterschelde op. Zelfs Oud-collega’s van de ex-straaljagerpiloot brachten op hun manier met straaljagers een oorverdovende afscheidsgroet. Zierikzee overhandigde Pleun voor vetrek twee flesjes champagne die hij pas mocht openmaken als hij respectievelijk Kaap de Goede Hoop (na ca. 90 dagen) en Kaap Hoorn (na ca. 200 dagen) rondt.

 

09-02-1982 Pleun van der Lugt heeft maandagochtend 10 uur, Kaap Hoorn gepasseerd. Zo meldde hij maandagavond. De verbinding was erg onduidelijk en de zeezeiler bevond zich in zeer slecht weer, gehinderd door kou en sneeuw. Wel vertelde hij dat hij het tweede flesje champagne, dat hij bij zijn afscheid van de burgemeester van Zierikzee had gekregen had geopend, zodat er waarschijnlijk toch een feestelijk sfeertje heerste aan boord van de Zeeuwse Stromen. kenners beweren dat het de zeezeiler na het ronden van de Kaap alleen maar voor de wind zal gaan. Het kritieke punt heeft Pleun achter de rug en met voorsprong van 37 dagen op het oorspronkelijke schema, zeilt hij in ernorm tempo richting evenaar.

 

30-03-1982 Vijf weken lang heeft de zeezeiler Pleun van der Lugt die solo de wereld rondt niets van zich laten horen, maar vanochtens -half elf- kwam het bericht binnen dat ‘alles wel is’ aan boord en dat hij waarschijnlijk zaterdag 15 of 22 mei de haven van Zierikzee zal binnenlopen.

Pleun, die door een defecte dynamo, geen radiocontact meer kan opnemen, heeft met opzet de drukke scheepvaartroute gemeden en kon zodoende via de marifoon ook geen contact zoeken met passerende vrachtschepen. Voor ongerustheid is dus nu geen reden meer. Het gaat goed aan boord van de ‘Zeewse Stromen’, ook al loopt hij wel iets achter op schema met als oorzaak: windstiltes.

Een ontvangstcomité had Pleun rond 1 mei thuisverwacht en alvasy een voorlopig programma opgesteld, dat nu volledig opgeschoven moet worden. Voor de Tros, een nederlandse televisieomroep, die de thuiskomst eveneens zal verslaan, levert deze ‘vertraging’ geen problemen op en waarschijnlijk zal deze omroep tijdens het grootse ontvangst aanwezig zijn.

De zeezeiler heeft – eindelijk- hgisteravond contact opgenomen met het vrachtschip ‘Santania’ en dit bericht bereikte via radio Scheveningen Pleun’s sponsor Motel ‘De Zeeuwse Srromen’ uit Renesse. Hij bevindt zich 13 graden en 5 minuten zuid/25 graden, 10 minuten West.

 

27-02

Maandagmiddag na een reis van 286 dagen passeerde hij de finishlijn dicht bij Neeltje Jans in de Oosterschelde. Morgen, zaterdag, wordt zijn officiële aankomst in de Zierikzeese haven gevierd. Vlak voor de festelijke ontvangst was Pleun bereid om over zijn avontuurlijke wereldreis op zijn ‘onderduikadres’ Motel de Zeeuwse Stromen’ te vertellen.

 

Hij maakte bij de verslaggever van de Zierikzeesche Nieuwsbode een zeer yuitgeruste indruk en alleen een bruine kop en verweerde handen verradden dat hij maanden op de zeeën heeft gezworven. Van ‘zeebenen’ had hij geen last. ‘De eerste stappen op vaste wal zijn eigenlijk ongemerkt aan me voorbij gegaan. Men verwachtte dat ik vermoeid zou raken van het lopen. Tenslotte gebruikte ik aan boord eenzijdig mijn spieren. Maar ik heb nog nergens last van gehad. Misschien komt dat nog’.

 

Pleun van der Lugt heeft maanden naar deze tocht rond de wereld toegeleefd. Eenmaal op zee verlangde hij allicht naar contact met familie en kennissen. Toch kwamen tweestrijdige gedachten in hem op tijdens het naderen van de Zeeuwse kust. “Ik besefte me op dat moment dat mijn reis rond de wereld echt was afgelopen,. Ik wist niet of ik deze tocht werl wilde beeïndigen, want ik hen het beter naar mijn zin gehad dan ik ooit durfde hopen. Mijn reacties waren zodoende nogal koel, pas toen ik de straaljagers over me heen hoorde bulderen kreeg ik een brok in mijn keel”. Hij ervaarde het als heel plezierig dat werkboten van Dosbouw, Rijkswaterstaat en enige zeilers hem luid toeterend hebben verwelkomd. “Dat zijn echte zeebonken die het water kennen. Het deed me wat toen deze mensen mij feliciteerden. Ze weten een beteje waar ze over praten, terwijl ik zaterdag waarschijnliojk door mensen wordt begroet die geen idee hebben wat het betekent te zeilen op zee. Maar toch, ik heb er sowieso geen notie van gehad dat zovelen intens met me hebben meegeleefd”. Terug in Nederland merkte hij pas goed wat hij al dagen had gemist: “Een bad, een gewoon bed, een borrel en een lekkere maaltijd”. Toch ervaarde Pleun dat je ook een zeer tevreden leven kan leiden zonder enige luxe. “Tijdens mijn zeereis heb ik me steeds weer aangepast aan de omstandigheden. Op zee was er geen enkele afleiding. genotsmiddelen waren op een gegeven moment op. Geen sigaretten, geen drank. Dat betekent zoiets van: terug naar nul. Ik heb mijn waarfen verlegd. En dan blijkt dat het helemaal geen krachttoer is een sober leven te leiden. We zijn gewoon erg verwend, hetgeen nog niet betekent dat ik deze levenswijze voortzet. Ik rook alweer”.

Bijna driehonderd dagen eenzaamheid. Verandert een individu daardoor, hefet het invloed op je kijk op de wereld of je mentaliteit?

“Februari verleden jaar ben ik gestopt met vliegen. Als je werkt krijg je automatisch te maken met een competitie-element. Plotseling valt dat weg. Op zee hoefde ik me met niemand te meten. Ik werd teruggeworpen op mezelf. Voordat ik vertrok was ik een ongeduldig mens en dat heb ik (hoop ik) wel afgeleerd op zee. Met de natuur valt namelijk geen spelletje te spelen. Als er geen wind was ,moest ik me daarbij neerleggen. Ik moest rekening houden met die natuur. Eindeloos geduld hebben. Het woorde ‘haast’ komt voorlopig in mijn woordenboek niet meer voor. Ik heb me overiegsn niet verveeld op zee. Met dagdromen doodde ik de tijd”. “Ik zat te typen, (dat deed ik o.a. om mijn emoties te kunnen uiten en gedachten netjes op een rijtje te zetten) en had net een storm achter de rug. De wind wasiets gezakt, met zo nu en dan nog een uitschieter naar windkracht 11. Opeens donderde een monstergolf over mijn schip. Ik had het niet zien aankomen,. het schip kantelde denk ik 110 graden en kwam meteen terug in positie. het ging allemaal erg snel. het eerste wat ik deed  was kijken of mijn mast nog heel was. En dat was zo. Het schip heeft zich uitstekend gedragen”. Zonder enige zucht naar sensatie vertelt Pleun z’n verhalen, ook al geeft hijtoe dat hij er nog versteld van staat dat hij zonder veel problemen de gevaarlijke “roaring forties” heeft gepasseerd. “Natuurlijk ben iuk bang geweest, ik heb het sons Spaans benauwd gehad, maar niet in die mate dat ik verstarde van angst. Ik heb in situaties gezeten, waarin één fout fataal had kunnen zijn. Dat had alleen maar tot gevolg dat ik beter ging functioneren op m’n schip”. Van begin af is Pleun er van overtuigd geweest dat het hem zou lukken. “Ik heb moeilijke momenten gekend, maar ik bleef volhouden dat het moest lukken. Het werd een kwestie van – niet willen toegeven aan de moeilijkheden waarin je zit. Het werd een soort mechanisme dat me niet toestond me over te geven. Het gevoel om zo door te gaan was sterker dan de zo nu en dan optredende moedeloosheid”. Pleun meent dat het hem zeer voor de wind is gegaan. “Het schip kon het aan, dus ik ook”. Ziek is hij niet geweest. Hij heeft zich wel ‘appelig’ gevoekd, zoals hij het zelf noemt. Hij vermoedt dat de slechte kwaliteit water daarvan de oorzaak is geweest. “Een paar vitaminepillen en opgevangen regenwater verhielpen dit probleempje”. Verder heeft de zeiler last gehad van ‘vergaande luiheid’. “De dagelijkse verplichtingen, het in orde brengen van de zeilen, het opruimen van het schip, heb ik wel eens laten versloffen. Maar er waren weken dat ik bruiste van energie. Dat wisselde elkaar af”. Terwijl hij pratte, bleek maar al te duidelijk dat het onmogelijk is bijna driehonderd dagen op zee in één interview weer te geven. Het zijn slechts flitsebn van ervaringen, die soms niet onder woorden zijn te brengen. tenslotte vertelt Pleun dat hij anderen absoluut kan aanraden een dergelijke tocht te ondernemen. “Het belangrijkste is om de beslissing te nemen het werkelijk te doen. Daarna verandert het je leven. Zaken als carrière, een huis, een toekomst, raken dan onbelangrijk. Voor mijn 286 dagen durende reis over zee geldt zeker het spreekwoord: hoe dieper  de dalen, hoe hoger de bergen. Ik heb er zeer goede herinneringen aan”.

 

Zaterdag vond de officiële intocht plaats. Al vroeg in de ochtend vertrok een schitterende vloot van enkele tientallen schepen, van o.a. de watersportverenigingen Zierikzee, Colijnsplaat en Burghsluis richting Oosterschelde om samen met Pleun van der Lugt het laatste stukje van zijn 286 dagen durende reis rond de wereld, op te zeilen. Een kolossale rondvaartboot de “Madeleine” werd gecharterd waarop zevenhonderd familieleden en kennissen van Pleun zaten die hem op de Oosterschelde met balonnen en vlaggen begrotten.

Na half 11 werd de ontvangst voortgezet in Zierikzee bij de Noord-n en Zuidhavenpoort, waar de TROS het programma tot half 12 in handen had. De presentatie van het radioprogramma Borsboom & Bekooy (dit werd rechtstreeks uitgezonden) is niet direct een kijkshow, maar met een beetje geluk konden de honderden belangstellenden op de Oude Haven nog net het éénen ander zien en horen.  Korte interviewtjes volgden er met o.a.  burgemeester Th H. de Meester, de ouders van Pleun, zijn vriendin Joyce Weber, de commissaris van de koningin dr. C. Boertien, sponsor de heer M. Breekweg van de Zeeuwse Stromen en natuurlijk Pleun. Dit praatprogramma werd afgewisseld met muziek van Babe, Alexander Curly, de Havenzangers, George Baker en ook de plaatselijke muziekverenigingen Kunst & Eer en Rust Roest lieten duidelijk van zich horen.

 

Later in het stadhuis ging het er rustiger aan toe, waar een officieel ontvangst werd gehouden namens het gemeentebesttuur. Eerste spreker was de burgemeester die hem de versierselen uitreikte behorende bij “de ere-penningder stad, wegens het met ere voeren van de naam der stad over de wereldzeeën”. “De wijze waarop de zeezeiler zojuist in de Zierikzeese haven heeft aangelegd is typerend voor de manier waarop hij de wereld zeilend heeft gerond”vertelde de burgemeester. Rijdens het aanleggen werkte namelijk de achteruit van de motor niet, waardoor het schip “de Zeeuwse Stromen” nogal vlot op de steiger afging, hetgeen tot grote hilariteit leidde. “Het is blijkbaar een man die alleen vooruit wil” was de uitleg.

 

Bij binnenkomst in de Zierikzeese haven op 29 mei 1992 stonden een kleine tienduizend mensen ter verwelkoming van de nieuwe wereldrecordhouder aan de Nieuwe Haven nabij de Zuidhavenpoort. Na een welkomswoord van burgemeester Th. H. de Meester en Commissaris der Koningin van Zeeland, dr. C. Boertien waren er optredens van koninklijke Harmonie Kunst en Eer en drumband Rust Roest en George Baker en de Havenzangers

 

 

Pleun van der Lugt vertrok in 1981 met zijn ferrocementen spitsgatter solo (met poes) vanuit Zierikzee voor een tocht van 286 dagen de wereld rond. Hij was daarmee de eerste Nederlander die deze soloreis aflegde en volbracht.

 

Tekst gedenksteen:

 

Hier zette

PLEUN van der LUGT

voet aan wal na een

non-stop solo werledreis

van 286 dagen

 

29 mei 1982

 

 

vriendin Joyce Weber

 

Pleun ontving zowel van Koningin Beatrix en prins Claus als van CRM minister André van der Louw een telegram met daarin felecitaties met zijn succesvolle afronding van de solo-reis rond de wereld.

 

kat Frits

 

Op 21 juni 1982 werd op initiatief van de WSV Zierikzee een herinneringssteen aangeboden. Deze steen werd die middag omstreeks 17.00 uur door Pleun van der Lugt zelf eigenhandig in de muur gemetseld.