Benummering

In 1825 verscheen het “Provinciale Reglement op het daarstellen en houden van register van bevolking en inwoning”, waarin een indeling van de stad in wijken werd voorgeschreven. Het aantal wijken werd beperkt tot vier: A,B,C en D. De wijken werden op hun beurt weer ingedeeld in secties. De huizen werden genummerd volgens een looproute in de wijk, die de postbode uit zijn hoofd kende. Soms liep de scheiding van een wijk midden over de straat. Dat was bijvoorbeeld ook het geval met de Oude Haven. De noordzijde hoorde bij wijk A en de zuidzijde bij wijk D. De wijkindeling van de stad was in het bijzonder bedoeld voor de bevolkingsadministratie. Voor de postbezorging was het minder simpel, want meestal stond het huisnummer niet op het pand. In 1955 werd het huidige systeem van straatnaam en bijbehorend huisnummer ingevoerd. De postcode introduceerde men in 1978.