ZIERIKZEE, M'N ZIERIKZEE

ZIERIKZEE, M'N ZIERIKZEE 

Slenterend due Zierikzee,

Lôôp ok ut verleden me.

Ier woonde ik, in lief en leed,

Waer de tied véé mit m'n deed. 

.

Ier danste ik due straet in plein,

Ier waere m'n kinders klein.

'k oor ut urgel dudeluk spele,

Neê, dat ging m'n nooit vervele.

 .

 Kiek, in dae komt 'Kunst en Eer', 

 Marsmuziek in nog véé meer.

Blommen op ut eavenplein,

 éél véé mensen, o zo fijn.

.

Vlahhen in oale straeten,

wi'k mit eel vee mensen praete.

Nae 't hijsen van 't rood, wit, blauw,

Zingt Zierikzee 't Wilhelmus trouw.

.

't Aevenpark, in oranje tooi,

Zierikzee, wat bin je mooi.

Zomers op un klein terras,

Kiekend nae de waeterplas.,

.

Mosselschepen zwaer belâen,

t,Is un komen in un gaen.

'k Zie de molens vrolijk droôje,

boeren die ut graen gae moôje.

.

Dan lôpend deu oal de poorten,

Ze bin d,r in aolle soorten.

In de gevels klein in schééf,

Vraegen wi de tied tog bleef.

.

't Carriljon klienkt langs de gracht,

Stadje in aol z'n pracht.

In ak dan op d'n toren stae,

Zie'k de zonne onder gae.

.

Zierikzee, m'n Zierikzee,

was m'n stadje in wel en wee !

 
door: Centina